Spring Break Road Trip, Days 4 & 5.3

Ravens had the tea bag carton teared apart looking for food this morning! Their beak had made holes in the tea bags scattered on the ground that reminded me of the air rifle bullet holes in the target!! Maan, they were huge birds, whole black almost twice or three times big as a hawk.. Speaking of the hawk, here we go to the Bright Angel Trail on the south rim of the grand Grand Canyon on planet earth, where you could simply feel the spirit of a hawk standing right up on the ridge of a steep cliff, ready to fly to the far distances...
We had planned to get to the Indian Garden shelter and spend the night over there and come back tomorrow, but due to a little change we reconsidered the schedule to hike for about 4 miles down the canyon and return back to camp to make a tasty supper at dusk, so we could sleep early and tomorrow we could also visit the Albuquerque downtown too. Alright alright (:D) I just simply cannot explain the grandness of this wonder! It's just stark huge, and you won't appreciate its extremeness unless you walk into it. And that's what we did. Part of the trail still covered with the snow and the mules trying to melt it down with their dung, and they were big animals, I mean really big passing by you. I bet it would have been awesome if could ride them on our way back up the canyon... well anyhow we went on and on getting closer and closer to the bottom line but as you get closer you come to understand that It's a looong way back uphill and you will perceive that hey budd, time is short and ain't gonna bear this whole way back. Well if we had set off early in the morning we could have accomplish it, but it's not recommended at all to do the round hike in one day. well we had some stops in our way down and saw some exotic creatures, don't know the names but maybe a canyon squirrel, some wild weird plants and a few chicks that are very rare in Rolla!!

This is a view from one of the cliff tips in the Bright Angel trial, where you can enjoy and splendid scenery of the biggest canyon on earth...
It's just sooo exciting to sit at this little tip and a hundreds of feet right below you sole.. can't imagine unless you be there once...
So that was how it went, stay hydrated, don't forget, and give yourself some rest in the middle of the trip, so you'll regain strength. Funny don't look at the woods far down the valley (Indian Garden) and don't say we are close, it just takes one hour to get there, because anyway, you're wrong and from this point you almost have another 4 miles to go. And when you turn back and take a look at all these rock walls behind you might see something like this picture ...
in between you might wanna say hi to the people returning back up the canyon, and to be honest, we did not see anyone hiking down at the time we were enjoying these views... well it was only 10 am, but seems people hike down to river either early morning or late evening.
cellphone networks usually suck down there, every once in a while you get some bars to receive your text messages and then it's gone! but It's fun, like primitive journeys through the wild.. so as I said, after about 3 or 4 miles we decided to get on top of a very steep rock on the backside, and have some rest, breathe the canyon air, take some photos, and maybe ponder about the beauty of this planet. Here is a picture of myself from that point.

So, that's how we tried to stay hydrated, lol! returning up to the camp was another story with another Iranian boy, right in the middle of no where!! Oh, you speak Farsi! Yes we do sir!! sometimes I believe this nation is like ants, you'll find them every where. don't what to say... let's get going to the camp, everyone's exhausted, Hassan's battery died long before we reach the ground floor!! We bought some burgers and sausages, beer, cheese and other stuff and Oh my goodness, one of the best showers I had in my life, superb, there was a showering spot for the guest hikers right next to our campground and Gosh it was relieving, I felt like I'm a light angel who could travel to back to heaven at the moment I got out of the shower... me and Hassan were so happy about it and the rest just left it for tomorrow night at the hotel :D
Well, we had a very great night, with the fire and the dinner, and charging our phones and shit by the provided electricity near the campsite, walking in the campground main road with Nima, looking at the beautiful sky, and finding the north direction every time, talking about ourselves and the joy of such fabulous trip... Sweet dreams...
Tomorrow, dawn, pack the stuff, tent, clean, cheer, breakfast, cheers, and go for a south rim ridge tour... Gassss, ain't got no gas, only for about 20 miles, got fast and furious to the Desert View point where we could find a very beautiful gas station, filled the tank and took a little stroll with the car for sightseeing at the Desert View point, Navajo point, Lipan point, and Moran point...
Here is some pictures from these views of the Grand beautiful Canyon...

 

 

So there we go toward, New Mexico... Target was to stop by the Meteor Crater and visit the downtown of ABQ, but there are things that you never predict...

Spring Break Road Trip, Day 3

You know what? for a lazy ass boy like me, such a trip was a necessity to feel how early birds feel. So we had the plan scheduled in a way that required everyone to wake up at 4 am for the first two days. I said last night was such a nightmare for a sleep-lover like me!! Well, that doesn't mean I'm the same person when it comes to traveling and nature fun.
wake uuuuup everyone, it's 4 am, here in the highlands of Colorado, two pine tree on the sides of our tent were amazed by our swift movements and soft packaging! One of trees told me come back again when I was hugging it goodbye! First night with a not-so-bad sleep, all four in the tent, except Nima who was feeling cold after midnight moving out to the car!! And that's because I got both the reinforcements (lol), sleeping bag "along with the hiking mat underneath myself :D and the poor boy just had blankets! it's all experience you know, who's more experienced gets warmer hahahh!
We set off around 5 am, while the steering wheel kissing Hassan's hands, I sat in front seat and wow, the same superb sunrise in the mountainous regions of north CO. Driving I-70 westbound was one of the sweetest drives I had in the US, all amazing and beautiful, uprising mountains on the sides of the highway, while once in while the fiery red colored sun twinkled in the right side mirror and you're fascinated by the beauty of this scenery...

Again, the other two still dreaming of their sweet hearts I guess! well our next check mark was supposed to be Arches National park but here's what happened, I got tired  of looking out the window and thought let's wonder in the Google map using my new phone hahah! and yesss, Colorado National Monument popped up a few miles ahead of us. Doing a little image search on the subject I was convinced to divert our path a little bit to visit this awesome place. Here's grand Junction and then we are close to Fruita, take the exit Hassan, and hey watch for the brown signs, which became a funny quote from Amin saying let's visit all the brown signs beside the road. I must say that yesterday while we were heading toward Rocky mountains, all of a suddent Mister Amin  said, we're going to the arches, right? we burst into laughter, dude, really? well he joined the group the last few days before take off, and he was not aware of the plan, knowing one word about the trip: "arches" and kept saying it for the next two days till we reached the Canyon. Okay were was I!! oh yeah, CO National Monument. here's a video of the entrance road we captured to the top of the canyon where you could see the handsome stone-men with a french cap on top of their head! wow! marvelous, isn't it??

 we reached the top, stop at a few points to have some rest, find some hanging rock to take a break, take some pictures of the great first-time-to-my-eyes scenery... and yet the story hasn't started yet...

So we hit the road again with the yellow diamonds in the light, well of course, music is one big important part of the trip which took like about 5 hours of the planning time! get going buddy, have fun in the road, breathe the air, enjoy the views as it's going to have less mountains, and more deserts, vegetation change was clear and don't forget to fill the gas tank. As Amin had his great saying over there, there will be no gas in Arizona, maybe every hundred miles you'll find a gas station! well he watches a lot of western movies it seems. but we picked the phrase and made a lot of fun with it in the trip, every here and there we used to say, hey driver get some gas, there will be no gas in Arizona lol!!
2 hours behind schedule because of the sweet monument of Colorado, Hassan knew how to drive to compensate for it, hahh! where are the policemen?! He agreed to take charge for the speeding ticket in case he got busted, so hey guys in the back seat would you gimme a cup of water please, chilling and chewing and other things, we opened our way to Utah, getting closer to the Arches National Park, what eyes see is the desert with a few big sandy bumps on the vast ground! Weather was awesome but missing a little humidity, noses were like national monuments at that moment and if you liked you could scrape a lot of rocks out of the walls! aaahh gross! lol! Got to the Arches National Park. We had three locations to visit in here: Delicate Arch, Balanced Rocks, and the Landscape Arch, so you know these friends of mine were so much interested to check in their Facebook to the world know where they are. Therefore, we had one good man take this picture for us

and now every one knows we're in the real wild west, if you look closely, you probably can see the cowboys running after the horses in the background of our photo. Well so, that was just a check point, here is the next one. Let me introduce you to the Balanced Rock.

Did you notice how tiny the rock is compared to me and Hassan raising our hands... well now compare that with this picture

Which was taken at the Bear Lake entrance. Nothing's similar...but we're the same cool guys. Looking at the map, and the sixth sense, we headed toward the Delicate Arch. One miss calculation: there is a trail for the symbol of Utah about 1.5 miles away from the parking lot. Alright alright let's do it guys, walk and walk in the desert trail and watch the surrounding area of sand, rocks, and desert shrubs, find your way to the sweet delicate arch of the times. Beautiful vista here and there, special thanks to the nature God for creating these landscapes. I felt like an antelope jumping on the rocks and visiting the sand tones, Amin and Nima went ahead and Hassan taking my pictures posing like a kid here and there... very close to the delicate darling, there was an opening in the rocks where you could have the Arch in your view from the same level of its top. let me not explain it in words and post its picture right here...

Isn't it gorgeous? showing off on the top of this hill right in the middle of nowhere. And the wind, which filled out hair with the desert sand, a very strong wind that could take the children to the Oz. This landscape was lifting them up and letting me embrace the awe of this unique place. so we had some fun with the wind over there, and took another picture and headed back to the parking lot.

We had to skip the Landscape Arch because of the time limitations to get to Arizona... I was really tired after all the jumping and running after the flying sands, so I jumped into the back seat and straight to the heavenly nap... Nima the keen driver of all, drove us to the Grand Canyon Village and that was the time I woke up!! it tuns out that we also skipped the National Park entrance fee because it was past midnight and the guy in charge was the guy in bed. So the dear GPS took us to some lovely little quarter of the village where every car was parked next to a house and every couple were letting their love have a great night. Hmm! we tried to use the coordinate points to get there and yet the geographical system's got some bugs in it, and it becomes a challenge for four exhausted cool guy to follow the street signs to get to the Mather campground in Grand Canyon Village. Finally, I can see you crystal clear my camp site, but you know weather is cold at night and what we did was to comfortably sleep in the car as no one was so sober to set the tent up to get inside. covered with the reinforcements we had a very relaxing sleep that night.. I won't tell you what the huge ravens did with our tea bags tomorrow morning when we woke up to find the vital requirements everyone needs in the morning... that was how the second day came to an end with a glorious memory spot in our minds.

Spring Break Road Trip, Days 1&2

I was planning to write a bio about the current stuff going on and shit like that but I decided to write about our recent road trip during spring break...
So you know when you decide to get out and shake your soul a little bit, you will sit and write it down and plan and provision and go for it. Although it's good always to have a plan B, we decided to have a plan A-0.5, i.e. not so much tolerance for the offsetting phenomena of laziness, wonder, flat tire, and other shitty time killing occurrences. well I know, we couldn't change the weather and we would be in heaven if a meteor was supposed to crash on our car, but we took the chance of it being spring and weather is gonna be OK and left the rest of it to destiny and (stuff like that) that's how Amin ends his words sometimes!
Alright, alright, (that's kind of an slogan of Nima), well back to the plan, alright, alright, we sat down for two days and sorted everything out in order to have a perfectly organized trip to Grand Canyon, AZ. You know there is more than a thousand miles to that wonderland and it requires some other short goals which happened to be Rockey Mountain National Park, CO. Arches National Park, UT. before the surreal canyon on earth and the Kasha-Katuwe Tent National Monument, NM. after the farthest point heading back to the dungeon, lol, JK, Rolla is a peaceful place and I love it.
Who wants to talk about the expenses! Oh goodness, love to be rich, all the time, but you know I have always been rich, you tell me in terms of what. Well as far as it goes with the engineers we did some math and finally the four of us hit the road with a Nissan Rogue rented from Budget rentals at St. Louis Lambert Int. airport. I do recommend it right for the crazy people like us who want to drive thousands of miles because of the unlimited mileage they provide for the car. And hell yess, the car was all brand new, won't tell you what happened to the car till the end of the trip. Go Nima, you got it only a few miles to KOA of Salina, KS. our first night spent on the grass site of the camp ground, two of us wrapped in warm clothes (Nima says reinforcements, lol) tucked into the sleeping bag, on an unfolded spread tent! the other two remaining in the car, slept for two hours, maybe less, and someone whispers in my ears, Sajjad wake up it's 4. Dang it buddy! when it became time! whatever!! lets pack it and wrap it and get going. That was my turn then, sweet sunrise of the road, Hassan sitting next to me on the front seat and the rest dreaming of their sweet hearts on the back seat, Gosh, that sunrise was beautiful, right on the road, though we were traveling westbound but I could vividly see it through the side mirrors ... hope you feel it someday if you haven't yet!!
After about 2.5 years, my eyes were cheerful of seeing a mountain in the far west, right in front of us, comrades sleeping and the white caps on the Rockey mountain ridge was just looking straight into my eyes. Dazzled with the beauty of the arena, kept driving toward Denver, CO. Wake up everyone, we are close to an oasis of beauty, too close to the detour to the first objective, an argument popped up to go to the downtown, Denver. Who doesn't want to say I saw Denver too. alright alright, let's wide some eyes open to the sky scrapers of this city. Just like the other cities, nice and clean, we passed through some chess-like streets of the downtown, watched the buildings and filmed and pictured a little bit and hey GPS, get us there to Boulder and Estes Park where we had our second campground reserved.
This drive to Boulder was fine, another university towns I would loved to be in for my "higher education" only because it contains another third of my hometown's features, I mean the green mountains. Well anyhow, got gas in Boulder and there comes another neat rural highway which hosts the cyclists too! Driver speaking: get off the road you crazy boy, oops, that was close, holy cow! this is awesome guys, closer to Estes Park, CO. we were on a mountainous highway, the facade was cut, dividing the mountain to the uphill and the valley, grasping our path in the middle, creating this gorgeous view in front of us...

This is pretty cool, sweet March. weather was impressive, not cold, not warm but chilly, you want to bite it. We had a pause at the Estes Park entrance symbol or whatever shot some pictures and took off to the campground!

A camp site that never got the chance to host us for the night. crazy enough, we found out that I made a mistake in the reservation, shoot! it was reserved for the same day in May, silly boy! hahah!! but there comes the lucky charm I got on my back all the time: Moraine Park which was a great camp ground for our purpose! don't worry there will be photos for the interestedzzz!!
Well there we go, set it up buddy, we are not tired yet, lol, that was a compliment, empty the trunk, get the stuff into the tent and euw yes, I forgot to mention we also "got our bellies soaped" for the dinner which was gonna be Steak (all types of it at our camp, 24-7, ready to serve the awesome hikers of Rocky's). We didn't have this sorta meal in our plan, but you know there were friends among us who adore meat, specially beaf and well, I do like it too, I won't reject it, hahah!!
Let's go to the trail we had in mind for almost a week, the Bear lake trail. can you believe we had a hike starting from the Bear lake to the Alberta Falls in Rocky Mountain National Park after about 7 hours of driving. Well yeah we found love in the place we were watching. There was a big frozen Bear Lake, surrounded by the evergreen trees of pine and spruce and so on ...

Ground was ice covered and walking was kind of a challenge, the funny part was Amin's, who was trying to not walk like an old man who cannot open his legs, lol!! he got a sneaker on the ice. Well good luck with that buddy. Not too strange, we saw a bunch of Iranians, speaking Farsi... a mom and a sis visiting the big man of the family who flied overseas to pursue education, or the smart boy of the family who could free himself for a better life, aah, never mind, the same old shitty topic always comes to mind!! Anyway, Nima knocked down hahaah, the three musketeers headed uphill to the Alberta Falls, walking and passing through the don't-know-the-name trees and snow covered creeks, jumping and playing around, Hassan posing for the camera, Amin trying to be stable and not slip down the hill, Nima probably chilling at the lake and then returning to the car thinking about the well made steak tonight...

Well we made it to the top, the three of us, and stayed there for a while enjoying the view of the forest and down the feet. I got stuck in the snow waist-high deep in the snow. hah! I couldn't get myself free and needed help to dig the snow and finally freedom! such a memoir hahah!! we got to play with the 0-degree water streaming below the ice and returned to the camp. Oh who wants a delicate tasty steak barbeque in Rocky mountains in Colorado... have a great night you all gang in the wild ...

Much fun ahead of us, in the next posts...

13 be dar o panjareh

هی باد بزنه تو صورتت و از لای موهات بره و همه لحظه های ذهنت و شخم بزنه و خاطره هاتو غربال کنه. عین همون شهاب سنگی که می خوره به زمین و جای همه خاطره های کهنه و تازه رو عوض کنه ... همشون بالای بالای ذهنت تلو تلو بخورن. محشره و همه مرده های جون گرفته کنار سرو هرزویل برن به زیارت امامزاده حنفیه. کی گفته میزوری باغ زیتون نداره، همین جا همه جا هستن دارم می بینمشون.... کی گفته درخت های اینجا همیشه شاد اَن و پارتی دارن، بــــــــــــاد بزن و غربال کن که گاهی همه دردها خیلی کوچیک به نظر می رسن! کلیشه ی سال نوی همه مبارک هرچند اینجا همه چیز سبز شده...ا

,

Forgotten insight

کولی پشتی آویزون به پشت ویلچر، لپ تاپ روی ویلچر، یه زن که ویلچر رو هل میده، یه پسر که رو ویلچر نشسته. آوردش کنار یه میز تو راهروی دانشکده، کلاه هودی رو از رو سر پسر(ش) برداشت، جزوه هاشو از تو کوله پشتی برداشت، خودکارهاشو برداشت گذاشت روی میز و همه چی رو مرتب کرد و رفت تا کی دوباره بیاد دنبال پسر(ش) که ببردش خونه، که از آسانسور برن پایین، که کمکش کنه بشینه تو ماشین و بعدش ویلچر رو ببنده بذاره صندوق، که ببردش حموم که بشوردش که کمکش کنه راحت (تر) (شاید) زندگی کنه، که (شاید) اگه گفت چرا به دنیا اومدم، بگه که عزیز من باشی بگه که دورت می گردم، تر و خشکت می کنم، بزرگت می کنم، آقا بشی، این همه که پا دارن چی شدن که تو نتونی بشی...که ...ا

همین حالا تو راهروی دانشکده

زن برگشت

About to... disjoint

می دونم تو می خوای همه رو خوشحال کنی، هیچ وقت دلت نمی خواد هیچکی ازت دلگیر بشه، اگه یه موقع یکی دلش شکست یا از دستت ناراحت شد می ری عذر خواهی می کنی حتی بعضی موقع ها اگه حق با تو باشه باز هم عذر خواهی می کنی! که کسی ازت ناراحت نباشه!! ره خود پیامبر اعظم هم فکر کنم همین کار و می کرد، با همه ازدواج می کرد که یه موقع واسه کسی کم نذاشته باشه خدای نکرده، همه زن ها ازش راضی بودن، چون که عدالت رو هم رعایت می کرد. کلن کارش درست بوده ظاهرا، کار و زر هم که داشته پس می تونسته ازدواج کنه و به همه شون برسه. دقیقا تو هم همین طوری هستی می دونستی؟
هیچ دوباره ای وجود نداره، لطفا اشتباه نگیر، اگه امروز خندیدم، اگه فردا می خندم، به این معنی نیست که دوباره خندیدم. هر خنده یه خنده ی جدیده و هیچ ربطی به خنده های قبلی نداره. تو چه می دونی که بین این خنده ها چه خبر بوده که همه چیز رو به هم وصل می کنی! تو چه می دونی که آدم بین خنده های امروز و دیروز چند بار می میره، چند بار گریه می کنه. اینجا همه چی منفصله، هیچ چیز به هیچ چیز ربطی نداره. لطفا اشتباه نگیر. یه نفر دیروز مرد و یک نفر امروز متولد شد. نگو دوباره خندیدی لطفا. این باره ها باره های تنها ان که دوست ندارن دو تا بشن بفهم...ا
تصویر پست از این وب سایت

Pleasure of addiction or addiction of pleasure!!

از آی تی دانشگاه خواستم که زبان فارسی رو کامپیوتر آفیسم نصب کنه که مجبور نباشم واسه هر چیز فارسی نوشتن لپ تاپ و باز کنم. منظورم همینه که می نویسم بیشتر، بعضی موقع ها یه جوری حس نوشتن میاد لعنتی ولی اگه بهت نرسه خوب می پره! عین حس سیگار یا هر اعتیاد دیگه ای چه خوب چه بد، اگه موادش نرسه  می پره تا نوبت بعدی. خیلی موقع ها هم اصلا معلوم نیست کی میاد، اصلن منظم نیست، عادت نامنظمه انگار، همه عادت ها، ماهیانه، سالیانه، هفتگی، مثل اونی که می گفت من فقط یک شنبه ها تخم مرغ می خورم، نیمرو یا پخته فرق نداره، اون هم واسه اینکه روزم و می سازه، همه و همه منظمن به جز عادت نوشتن، که باید خیلی معتادش بشی که منظم بشه، خوشبختانه یا متاسفانه من هنوز اونقدر ها هم معتادش نیستم. یه عادت دیگه هم هست که خیلی نا منظمه و هیچ وقت منظم نمیشه، و من خیلی بهش عادت دارم، شاید بعضی ها نداشته باشن اما من دارم چه خوب باشه چه بد، کسی چه می دونه!

کسی چه می دونه چرا بعضی ها عادت دارن به لاف زدن، چرا بعضی ها عادت کردن به خود برتر بینی، به دروغ، به حرف تو خالی زدن، چرا حتی بعضی ها عادت کردن به خوب بودن، به کمک کردن، به خاکی بودن! عادته؟ اکتسابیه؟ یا به قول کتاب دینی، تشریعیه؟ کسی چه می دونه! من هم نمی دونم، حدس می زنم، حدس می زنیم که به خانواده، که به جامعه، که به ژن، که به هوارتا چیز دیگه بستگی داره، مدل می کنیم، خطی، غیر خطی، نمایی، رونمایی، مخفی، پیدا، هویدا، فارغ از مدل کردن خودمون. همین من که هر از گاهی از سر عادت طلبیده یا نطلبیده یک نطقی برای یک عده افرادی می کنم، به این و اون فحش می دم، هر چند معلوم نیست که افراد کی هستن، میام می شینم اینجا واسه خودم، مدل می کنم همه ی خصوصیات بشری رو، کی قراره خودم مدل شم، کسی چه می دونه! البته همه همینیم، اغلبمون شاید بگم بهتر باشه، اصولا هر کدوم از ما بهترین آدم روی زمینیم، چیزهایی که می گیم درسته، بعضی موقع ها باد به غبغب میندازیم و انقدر مطمئن از دانسته هامون حرف می زنیم که آره عالم دهریم. چرا همیشه من بهترین بودم؟ چرا همیشه تو بهترینی؟ تو درست می گی! چرا اگه کسی از تو کوچیک تره، اشتباه می کنه؟ چرا اگه کسی از تو بزرگتره حتما چیزی می دونه که حرفی می زنه پس درست می گه؟ کسی چه می دونه، و همین طور دور خودمون می گردیم و به خیالمون که می دونیم و بلدیم و درست می گیم. بعضی هامون انتقاد رو دوست دارن و واسه بعضی ها انتقاد حکم فحش ناموس داره، خوب خیلی واضحه که عزیزان ناموس پرست از همه درست ترن و مو لای درزشون نمی ره نقطه

لذت اما چیز دیگری ست، اونی که عادت به یه کاری داره، لذتشو می بره، چه خوب چه بد. عادت های ارادی لذت دارن، به قول کدوم فیلسوف میلسوفی بود، نیچه میچه بود فروید مروید بود که می گفت آدم هر کاری می کنه واسه لذت می کنه! نگو مرام می ذاری، نگو حال می دی، نگو مال تو ور دار برو، نگو دلم می خواد تو حال کنی، این فیلسوف عزیز ما می گفت که تو کمک می کنی چون خودت حس لذت می کنی، آدم می کشی چون از این کار لذت می بری، حال می دی به دوستت که حال کنه؟ نه! حال می دی بهش چون خودت حال می کنی که طرف حال کنه، که ازت تشکر بشه، که عزیز تر بشی، که شاید یه روزی یه حالی بهت بده، که تو رو بیشتر دوست داشته باشه، که لذت ببری از مهم بود و مهم تر شدن پیش کسی، خلاصه اینکه همه ی کارهای خوب و بد آدمی رو به لذت شخصی ربط داده و به نظر من هم یه جورایی راست می گه بدون اینکه واقعا همچین هدفی داشته باشی، هر کار خوب و بدی که لذت بخش باشه واسه خودت رو انجام می دی خواه لذت مستقیم داشته باشه خواه غیر مستقیم، حالا این عادت نوشتن، عادت سیگار، عادت دوست داشتن! نماز حتی، عادت به موقع بودن، ازت حساب بردن، حساب پس دادن، نوشتن دوباره، خوانده شدن، خالی شدن، انتقام حتی، گاهی بخشش، و غیره

نویسنده هایی که امتیاز بد می گیرن، خونده نمی شن، خواننده هایی که شنیده نمی شن، بیشتر سعی می کنن، طور دیگه ای می نویسن که دیده بشن، که معروف تر بشن، که خیلی معروف بشن، اصن عباس معروفی بشن که یه روز اومد تو فیس بوک و گفت من به دلیل خفن بودن این صفحه رو باز کردم که نگن امّل ام! بعدش هیچ خبری ازش نبود، بنده هم یکی از فَن های طرف بوده ام و هستم ولی هیچی به هیچی، هیچی ننوشت، بعد از مدت ها که تعداد دوستاش شد هوارتا، شروع کرد به نوشتن، اولش چارتا متن خوب نوشت، لایک خورد، کامنت ها اومد، بعدش مثلا گفت امروز صبح بیدار شدم صبحونه خوردم، لایک ها خورد، کامنت ها اومد، لذتی برد، وای از این جماعت.. بعد از اون دیگه هر روز بیدار می شد و صبحونه می خورد و لایک می خورد، هر از گاهی هم یک متن جونداری می نوشت، البته این بشر کتاباش خوبن لامصب، ولی من همون حضور مرده ی تو فیس بوکش رو بیشتر دوست داشتم! بگذریم، کلفت تر هاشم اسیر لایک و تعداد فَن و کامنت و اینجور چیزها میشن که لذت می برن، لذت شهرت، و قدرت و دوست داشته شدن، همه همینن و من و تو هم مستثنا نیستیم. فقط لااقل جون بچه ات منت نذار، لاف نزن، نگو که فلان کردم و بیسار کردم، نگو به زبون نیار که چقدر خوبی ها تو در حق بشریت کردی، معرفت به خرج دادی. هر کسی یه جوری لذت می بره تو و من و خیلی های دیگه هم یه جوری حال می دیم که حال کنیم، می نویسیم که خالی شیم که حال کنیم که الخ...ا

پ.ن. امشب یه فیلم خوب دیدم...ا

Vomit 06 - Anniversaire

اصن تو غلط کردی از کسی هر گونه انتظاری داری کم این زندگی کوفتی بهت اثبات کرده که حتی از نزدیک ترین دوست هات هم انتطاری نداشته باشی؟! نه خداییش کم اثبات شده بهت؟ خسته شدی؟ کشیدی بیرون؟ مثلا خیر سرت نمی خوای تو دید باشی؟ برو بشور خودتو بابا!! چرا انتظار داری؟ همه که مثل تو نیستن! اصولا تو خودت هم آدم بی جنبه ای هستی! چرا غلط اضافی می کنی که بعدا مثل خر تو گل بمونی! یادمه یه بار می گفتی دلت می خواد کلا شر یه همچین آدم هایی رو از روی کره زمین کم کنی! اصن دلت نمی خواد همچین آدم هایی رو زمین باشن، عین انگل می مونن، نه اینکه الان خودت انگل نیستی!! نه اینکه الان خودت رو مخ نیستی، نه اینکه الان خودت به دنیا نیومدی!!گل بگیرن این بودن و !!

یه آدم هایی هستن فقط تو یه دوره از زندگیت میان وسط زندگیت زارت می شینن وسط دلت بعد مجبور میشی با اره و غیره بکنی شون و بندازیشون بیرون و بعدش می بینی جای اره هه مونده اون وسط هر چی سعی می کنی درستش کنی می بینی نه کار یکی دو روز نیست، به همین راحتی ها نیست، چقدر طول می کشه چاق بشی؟ همون قدر بلکه بیشتر هم باید وقت بذاری که لاغر شی، آخه لعنتی تو مگه چقدر با من رفیقی که حتی به خودت حق اظهار نظر می دی! تو سر پیازی یا ته پیاز! شاید یکی دلش بخواد اصن با رفیقش هر گهی دلش می خواد بخوره، شاید اصن ملت باهم ندارن! تو خر کی هستی که زر می زنی!، ، حیف که نمی شه اینا رو به خودت بگم، اینجا بالا میارم! خواننده عزیز لطفا یه گوش در یه گوش دروازه این نوشته مال تو نیست، این یه نوشته آشغال ه که باید می رفت تو سطل آشغال ولی واسه ما فرقی نداره، اونقدرا هم زندگی به ما حال آن چنانی نداده که آشغالامونو جدا کنیم از زر مفت هامون. خلاصه اش کنم یا نکنم؟!! عمر هم داره می گذره و بعضی موقع ها شاکیمی شیم از یکی و میایم اینجا بالا میاریم بلکه مجالی بشه واسه فردای دوباره! چه فرقی داره واقعا! ما که برنولی بشو نیستیم!! این شب ها که می خوابم ها یه سری فکر و ذکر همین جوری از در و دیوار از تو ذهنم بالا و پایین می ره، به خودم می گم کاش از این ماشین هایی که واسه استفن هاوکینگ درست کردن منم داشتم که هر چی تو ذهنم می گذشت و میاوردم رو کاغذی چیزی ولی می بینم راه نداره، اگه بخوام یه موقع یه چیزی رو پاک کنم چی؟! ولش کن اصن

یکی دیگه رو دوباره از وسط دل کندم انداختم بیرون، نمی دونم چمه! چی می خوام! واقعا خودم با خودم در گیرم! یه روز به یه نتیجه می رسم فرداش می رینم توش با کارایی که می کنم! آخه ناجور، آخه طلا بانوی ناب خاوری، تو رو چه به زر زدن های گاه به گاه! بشین زندگی تو بکن نرو رو مخ ما جون عمه ات، من خیلی وضعم خرابه جون تو، اصن تو رو چه به رندی! تو رو چه به سیاست، نبین صدامون در نمیاد از این کارا خوب بلدیم! با زر مفت زدن حال نمی کنیم وگرنه پاش برسه استادشم، اصن سه واحد درس زر زدن درس می دیم واسه شکست دشمن فرضی، حرفایی می زنیا خواهر، آره می گفتم یکی دیگه رو هم کندیم از دلمون! همین جوری روز به روز می کنیم میندازیم دور، شکسته پاره پوره ست دیگه مهم نیست آب می چکه ازش یا عسل، کی به کیه آقا، دنیا به گا به گایه! حامله ست! منم حامله ام، حامله ی تو، و خیلی های دیگه که کندمتون سال هاست آزادین، اینجا که نباشین راحتین!

تا حالا زمین یه معبد رو جارو زدی؟ نه همین امام رضای خودمون و بچسب، نگاه کردی چجوری این خادما با عشق جاروب می کشن به کف این زمین که همچین برق بیافته؟ تا حالا دلت خواسته خودتو وقف کنی؟ تا حالا فهمیدی هر چی بیشتر بدونی بیشتر به گا میری؟ نه جان من کم زر مفت بزن یه کم بیا باهم راه بریم، الانم اتفاقا هوا سرده کله ت هوا می خوره می چسبه، نمی خواد هیچی بپرسی تو بیا همین کنار من راه برو، یا نه بیا راه برو من کنار تو قدم می زنم، همین جوری بریم ته این خیابون و من بلدم می پیچه سمت راست می رسه به یه اتوبان دو خطه که معلوم نیست تهش کجاست، دلت خواست می تونیم همونو تا آخرش بریم، جدول نداره کنارش می بخشی، کفش کتونی هم که پامون نیست بی خیال مهم نیست، حرف هم نمی زنیم، همین جوری ساکت فقط تو این سرما می ریم جلو ببینیم کی خوابمون می بره، و دیگه جدی جدی از مردم می کنیم، من از تو می کنم، تو از من! کلا همه آدم ها هم تنهان، نمی دونم شاید هم نباشن! کوه ها که با همن میگن تنهاییم، آدم ها شاید مثل همیشه زر مفت می زنن! آره می دونم فقط تو جنبه داری هر غلطی خواستی بکن، بقیه باید جنبه شون بکشه، اما اگه، اگه فقط اگه یه روزی یه بدبختی یه چیزی بگه که به مذاقت خوش نیاد، آره دیگه اون موقع اون یارو پاشو از گلیمش بیشتر دراز کرده، نه عمو جون کلا بهتره زر مفت زدن رو بذاری کنار و مثل بعضی ها فقط نگاه کنی ببینی این ملت چلفت چه کار می کنن و خلاص باشی.

دو روز پیش دوباره آزاد شدم! الان دوباره اسیرم! دوباره آزاد می شم! دوباره اسیر خواهم شد! مهمه یا نه؟ بی خیال خیلی تابلو دارم پرت و چرت می گم!  امشب مثل اینکه سر جاش نیست این یارو!

فقط ..... دلم واسه خودم خیـــــــــــــــــــــــــــــلی تنگ شده، این من، منی نیست که من می شناختم! این من از اون داغوناست، زکی! داغون ندیدی حاجی! برو بگیر بخواب که تولدت هم مبارک.

Ticking away the moments that make up a dull day
You fritter and waste the hours in an offhand way.
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for someone or something to show you the way.

Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain.
You are young and life is long and there is time to kill today.
And then one day you find ten years have got behind you.
No one told you when to run, you missed the starting gun.

So you run and you run to catch up with the sun but it's sinking
Racing around to come up behind you again.
The sun is the same in a relative way but you're older,
Shorter of breath and one day closer to death. 

I have always loved this song, they have sung it for my birthday I believe!

Bio33

سلام، فرصتی اومد و حسی شد که بیام یه چیزی بنویسم، و اصلا هم هیچ نظری ندارم که چی بنویسم اما یه جورایی حسش اومد خوب چی کار کنم، انقد هم اونترنت پر شده از خبرهای جورواجور از جایزه فیلم جدایی نادر از سیمین و عکس های گلشیفته فراهانی و رییس شرکت اپل و داستان های سیاسی و جنگ های تنگه هرمز و انرژی هسته ای تا این قضیه داغ فیلتر وب سایت های اشتراک اطلاعات و غیره. ما کجاشیم فعلا تا اطلاع ثانوی تعطیل می باشد، به قول یارو که از لحاظ یارویی نوشته بود در مغازه ش که به علت فوت مادر زن تا اطلاع ثانوی تعطیل است (بساط عشق و حال به راه است) آره دیگه همه چی همون ترنت نوشته خوب من کجاش بودم آها یادم رفت، آره دیگه واسه همین اصن اسمشو گذاشتم بایو که ببینیم چی پیش میاد. از همین الان هم بگم که آخرش فحش ندین بهم و آخرش نگی دهنت سرویس که اون کاربردش این جا نیست. 

زندگی ما همچنان این جا می گذره، از سری پیش که فکر کنم دو سال پیش بود گفتم هیچ مشکلی نیست، همه چی آرومه و من چقدر خوشحالم و اینا، هنوز هیچی تغییر نکرده و من هر روز خوشحال تر می شم و همه چی هر روز آروم تر میشه اصن جان تو (ببین این آهنگ داره الان پخش می شه که من می نویسم، نگی نگفتی) این دنیا داره هر روز باحال تر و قشنگ تر می شه که آدم حوصله ش سر می ره دلش واسه یه کم غم و ناراحتی و مشکل تنگ می شه، خسته شدیم انقد شب و روز خوردیم و خوابیدیم و من تحت الانهار و الخ... نه آقا از شوخی گذشته خیلی زندگی گشنجی داریم، ببین سزن آکسو رو لحجه نوشتاریم هم تاثیر گذاشته امشب ها! سزن جان بی خیال همین قد که همین حس نوشتن رو به ما رسوندی دمت گرم.. خوب می بینم که فقط در حال چرت و پرت گفتن هستم و حرفی برای گفتن اوه این پسره تو کلاس این ترم، خداست، سرش و می ذاره رو میز رو به دیوار بعد سوال می پرسه از استاد تو همون حالت و جواب می گیره و باز ادامه می ده، این که هیچی خوراک بود امروز هی ذارت و ذورت سکسکه ش گرفته بود کلاس رو مورد عنایت قرار داد، یکی نبود بش بگه عمو لااقل دهنت و ببند هیک هیکت نپیچه وسط کلاس، من هم که چیزشو نداشتن، هی تو ذهنم بش می کفتن دِ ببند اون گاله رو دیگه با چند تا فحش آبدار! تازه باحالیش این بود که فحش ها رو به انگلیسی تو ذهنم می گفتم و چقدر هم به استاد گوش کردم ببینم حرف حسابش چیه! یه کم خوابم گرفته! حال می کنی همچین هم زمان هر چی احساسات رقیق و غلیظه دارم اینجا خالی می کنم که رسالت نویسنده حفظ بشه! زکی! صبح تا شب هزار و یک سوژه ابدار میاد تو ذهنم که بیام با کمپرسی خالی کنم این جا، همین این جا ()  اما همش خوب یادمون می ره دیگه، یادش بخیر یه زمانی تو ایران سوار تاکسی که می شدی همین جور سوژه خدا بود که میومد تو ذهنت، ای سی و دو بیست کجایی که یادت بخیر تو همون نوت زپرتی هایی که داشتی چه چیزایی که ننوشتیم، همین جوری بود که تو مسابقات پیام کوتاه (زرشک به این لغت) مقام کسب کردیم بعد از اینکه همه ی حروف روی دگمه های تلفن همراهمون (شرمنده) پاک شده بود، اینجا نه از سوژه خبری هست نه از دل پر درد، آخ تا دلت بخواد خوشی زده زیر دلمون! روز و شب می ریم مسافرت و درسامون همه خیلی عالی پیش میره و همه جای دیار کفر و زیارت کردیم، هر موقع هم به استادمون می گیم پول بده دست می کنه بیا عزیزم این پول و بگیر برو یه استراحتی به خودت بده خسته شدی، تازه مثل چی این ور و اونور هم می فرستمون کون فرانس و هم آیش که چیز یاد بگیریم بلکه بالاخره به آینده سازی ممالکمون کمک شایانی نموده باشیم. اصن حرف پول و نزده می گه نمی خواد من خودم خرج و مخارج همه سفرتو میدم تو فقط برو دانش بیاندوز که فردا روز بهتر از دیروز از در عقب گوش شیطان کر!! بگذریم از خوشی ها یه کمی هم از غم لبنان بگیم و غم فلسطین که مدتی بود کلا از یادمون رفته بود که همون بهتر از یادمون رفته بود بابا ما خسته شدیم انقد قکر دگران کردیم و نان خویش الخ نقطه 

عجب خرف مفتمون اومده امشب، طرف می گه زن بگیر، اون میگه خسته نشدی از مطالعه کردن (این قسمت مربوط به غیبت زنک است گوش های ایمنی را ببندید) پاشو بریم استراحت، اون می گه اینجا همه چشمشون به تواِه!! میگه ما به تو افتخار می کنیم دکی جون، این میگه بالاخره ما آرزومونه دوماد شدنوتو ببینیم، اون می گه پول مول کم نداری بفرستیم واست، بعد میگه کی ها می ری جیم، می گه امروز خسته ام حالشو ندارم برم جیم، می گه لازم نیست عذر خواهی کنی، می گه هیچ روزی هیچ وقت روز اول نمی شه دوباره، این می گه کار پیدا نکرد رفت ایران، اون میگه ایرانی بازی در نیار، آره جهنم بود انگار که اگه برگردی بهش یه عمر باید بسوزی، ممنوع الورود شد، شجاعت داشت؟ تابو شکست؟ به چه قیمتی، یاز هم تو بگو اینجا بده، پروژه ت مستقیما با راکتور در ارتباطه وای وای وای، با وزارت دفاع شیطان بزرگ، ووه ووه، زیر دریایی می سازین که بمب پرت کنه اون ور آب، اوه اوه، کار پیدا نکرد برگشت ایران، وا مصیبتا، واااا مصیبتا که به چه جایی برگشت، دِ بابا جمه کن بساططو کاکو، واسه عمه ی ننه ی پسر بزرگ دایی کوچیکت هم درخواست کارت سبز آمریکا می کنی که بهشتی چنین زیبا سزاوار همگان باشد؟!! نه ری، نه ولک، نه گارداش، نه برار، نه کاکو نه جونم نه کور، نه این خبر ها هم نیست، تنگه شو ببند، میمون های این دنیا انقد زیادن که از میمونی به میمونی دیگر فرجیست به هر حال، همه جمع کنین برین بیرون، انگار که معامله ی معاویه ی کشوری را عقرب گزیده باشد، همه (من جمله خود حقیر) فراری شده اند، فارسی را خودمان را جر می دهیم که پاس بداریم، زر مفت می زنیم که ایرانی هستیم و نمی دانم از کشور فلان بیسار و امدیم و افتخار و الخ که حالا بیخیال حاجی اعصاب خودتو کثیف نکن، یه شب داریم دور همی چیز میز می نویسیم بذا عاقبت به خیر بشه :دی چقد من از این :دی خوشم میومد گفتم بگم اگه قبلا نگفتم، البته هرچند یک فرهنگ غرب زده ست که فارسی رو پاس نگه داشته ولی من خوشم میاد خوب :دی یا :دال که اصیل تر باشه :دی

اوه اوه چرا انقد زیاد شد، من هر سری میام یه متن بی کیفیت از سر شکم سیری که می نویم همین جوری زیاد می شه می ره واس خودش نه کسی می خونه نه کسی می بینه آخرشم خودم که پیر شدم (گوش شیطان کر) واسه نوه هام (گوش شیطان کر) می خونم (تو کف زن گرفتنش موندیم فعلا :پی، این :پی هم باحاله در نوع خودش) دور همی حال کنیم، اون نوه کوچولوم که سری های پیش صحبتشو کرده بودن، اون موقع دیگه یه کم بزرگ تر شده احتمالا می توه فحش بده بهم بگه دهنت سرویس بابابزرگ با این چرت و پرت هایی که می نوشتی ها! فکر کنم مست بودی! برای جلوگیری از اتهام بالقوه در سال های دور بگم که بنده مست نیستم و فقط تقصیر این سزن آکسو بود که من امشب افتادم رو دور چرند و پرند، به قول ده خدا، که خدایی بود در راستای پاس نگه داشتم فارسی و الخ. آقا من یه توضیح بدم دیگه جمع کنم برم بخوابم دیگه می بخشین در مورد اوم موضوع یارو ننوشتن دیگه از لحاظ یارویی نمی تونم بنویسم و فکر کنم اگه کسی انقدر مغزش دراز باشه که تا اینجا رو خونده باشه دیگه از لحاظ یارویی نتونه بقیه شو بخونه پس نمی نویسم :دی

آها توضیح این بود که الخ رو اگه نمی دونین چیه به من هیچ ربطی نداره، یه چند باری چهار تا فرهنگ فارسی و پارسی و الخ باز کنین بخونین ببینین چیه!! بعدشم اینکه موزیک کلن بیشتر گوش کنین واسه آدم خیلی خوبه توصیه شده کلن. همین دیگه آقا باور کن دیگه حرفی ندارم ، آقا فحش نده اقا، خدافظ

غلط املایی نگیریا، راستی چیزه، هیچی خدافظ دیگه...ا